MON APR 19 '10 | LOTTE TEN VOORDEHOE HERMAN VAN DEN BOOM SUCCESVOL WERDtentoonstelling / Herman van den Boom is sinds 1971 fotograaf, maar nu lijken de successen elkaar op te volgen. Hij heeft een tentoonstelling op FotoFest in Houston, een Honorable Mention van curator Roxana Marcoci (MoMA) op het Santa Fe Festival in New Mexico (VS), maar ook een solo-expositie bij galerie Witzenhausen in New York, een solo-expositie in Hasselt waarvoor hij door curatoren van beide fotomusea in België is voorgedragen en hij heeft de ‘over all’ tweede prijs in de Sony World Photography Award wedstrijd gewonnen. Lotte ten Voorde interviewde hem en vroeg hem hoe hij zover gekomen is.

Herman Van den Boom (1950, Essen BE) groeide op in België als kind van een Belgische moeder en een Nederlandse vader. Hij studeerde in Enschede, woonde lange tijd in Nederland en voelde zich altijd buitenlander en –tegelijkertijd- in beide landen thuis. Tegenwoordig woont en werkt hij in Heks, vlak onder Maastricht, in België. Hij verhuisde naar de regio zo’n vijftien jaar geleden vanwege de prachtige omgeving, maar voornamelijk vanwege de strategische positie (snel in Amsterdam, Brussel en Duitsland) én omdat het er goedkoop was. Is dit relevant? Jazeker, want juist deze omgeving inspireerde hem tot het maken van blog Arcadia Redesigned , het project waarmee hij internationaal tentoonstelde én dat in de prijzen viel.

LtV: Waar gaat Arcadia Redesigned over?
HVdB: Mijn werk heeft een romantische, Belgische ziel, maar ik bekijk mijn onderwerpen met een formalistische, Nederlandse blik. Liefde voor het landschap, humor en oog voor detail komen samen in Arcadia Redesigned. Het project gaat over mensen die met termen smijtend, zonder respect voor de geschiedenis, het landschap -hun directe omgeving- te lijf gaan. Los van elkaar creëert men een persoonlijk ‘arcadia’ die aaneengeregen een volkomen surrealistisch landschap opleveren.

Deze streek is een oud cultuurlandschap, nog uit de Romeinse tijd. Toen ik hier kwam, trokken veel mensen er weg. In de loop der jaren werd er steeds meer opgekocht en opgeknapt. Het opknappen kwam neer op het veranderen en, in mijn ogen, verpesten van het historische landschap. Oude beuken gingen eruit, hele inrichtingen zo uit de folder van de Intratuin erin. En omdat voortuinen in België zo groot zijn, vallen die veranderingen extra hard op. Bovendien: toen er één begon volgden er meer en binnen drie jaar was het uiterlijk van een straat volledig veranderd. Toen ik in 2002 les ging geven aan de academie in Maastricht reed ik vaak langs dit soort voortuinen. De ergernis liep zo hoog op dat ik besloot er iets mee te doen.

LtV: Je fotografeert al sinds 1971. Hoe verklaar je dat juist nu en juist dit project op het bureau van verschillende grote instellingen is beland?
HVdB: “Door keihard werken! Ik bouw al sinds het begin van mijn carrière doelbewust aan een internationaal netwerk. Dat begon ooit met een goede relatie met Galerie Lichtblick in Keulen. Op het festival in Arles raadde iemand mij toen aan om een afspraak voor een portfolio bespreking te maken in Houston. Je moet daarvoor op een betaalde wachtlijst. In eerste instantie vond ik dat idioot, maar toen diezelfde persoon me recht in mijn gezicht zei dat ik me niets in mijn hoofd moest halen omdat de grootste namen daar in de rij stonden, heb ik me bedacht en gauw een afspraak gemaakt.

Het resultaat van mijn inspanningen betaalt zich nu terug. Niet dat ik een tentoonstelling heb omdat ik mensen ken, maar doordat ik mensen ken, zijn ze wel geneigd eerder een afspraak met me te maken. Dus toen ik in 2005 de eerste twintig beelden kon laten zien aan de directie van FotoFest in Houston, was de tentoonstelling een feit. In Nederland kijkt men daar altijd een beetje raar van op; net alsof het werk niet goed genoeg is en dat ik er daarom mee de boer op moet. Maar zo werkt het niet. Niet iedereen gaat zo maar voor jou lopen.

LtV: Even de meest recente wapenfeiten op een rij: je hebt niet alleen een tentoonstelling op FotoFest in Houston (een heel belangrijk FotoFestival dat bekend staat om de portfolio besprekingen), een Honorable Mention van curator Roxana Marcoci (MoMA) op het Santa Fe Festival in New Mexico (VS), maar ook een solo-expositie bij galerie Witzenhausen in New York, een solo-expositie in Hasselt waarvoor je door curatoren van beide fotomusea in België bent voorgedragen en je hebt de ‘over all’ tweede prijs in de Sony World Photography Award wedstrijd gewonnen. What’s next?
HVdB: Arcadia is onderdeel van een drieluik. Chaussee d’Amour is een ander deel. Dat maakte ik met Jan Hoet (de legendarisch voormalig directeur van het SMAK in Gent (BE)) samen. Het gaat over een steenweg tussen St Truiden en Luik waar een groot aantal bordelen aan ligt. Het derde luik gaat over car tuning. Al die foto’s maak ik in de streek rond mijn woonplaats. Dit jaar toon ik de drie delen voor het eerst samen op het FotoFestival in Brighton (UK). Hopelijk volgt er ook een boek, maar daarvoor moet ik het eerst afronden. Wel ben ik in gesprek met een Duitse uitgever over een publicatie met de foto’s uit Arcadia Redesigned.

Ondertussen werk ik ook aan de reeks Networking The Network, met foto’s van allerlei fotografiebijeenkomsten ter wereld. Leuk om te vertellen is de opdracht die ik van het Archief van Wallonie kreeg om de stad Charleroi te fotograferen. Charleroi is een oude ijzerertsmijnen(kolenmijnen en staalfabrieken) stad met een idiote mix van allerlei soort architectuur en non-architectuur. Ik ben de derde op rij (na Bernard Plossu en Dave Anderson); ik heb veel zin om daar aan te beginnen.

LtV: Een goede raad ter afsluiting?
HVdB: Werk structureel aan dingen: je projecten én je netwerk. Dat is belangrijker dan prijzen winnen. Houd naast je website ook een blog en je Facebook pagina bij. Maak iedereen vriend: van hen moet je het hebben. Dankzij Facebook waren er 200 mensen op mijn opening in New York.

25 september 2010 | Musée de la Photographie te Charleroi | Arcadia Redesigned | Meer over website Herman Van den Boom en luister naar een interview met Radio Houston .